ปิศาจของพระเจ้า

เข็นสำเร็จจนได้...

อันนี้ต่อจากไนท์แมร์ของเร ตั้งใจจะเขียนถึงชะตากรรมของไอ้ห้าตัวนั่นเสียหน่อย แต่เพราะมีประโยคหนึ่งในเรื่องที่สำคัญมาก ทำให้เป็น is ไม่ได้น่ะครับ คิดว่าคงเป็นหนึ่งในไม่กี่พาร์ทที่จำเป็นต้องเล่นกับ oc ดังนั้นหลังจากนี้สามหน่อคงจะได้ออกน้อยลงแล้วล่ะครับ

=======

ท่ามกลางความมืด รถกระบะปิดประทุนสีม่วงเข้มติดกากเพชรระยิบระยับขับปาดซ้ายปาดขวาไปตามทางด่วนอย่างชำนาญ สร้างความตื่นตระหนกและตื่นตาตื่นใจให้ผู้พบเห็น และคงมีไม่น้อยที่นึกคาดการณ์ถึงคนที่อยู่ภายใน

คนที่อยู่ภายในมีจำนวนเก้าคน ...สี่คนแรกนั่งอยู่ในตัวรถ ท่ามกลางแอร์เย็นฉ่ำกับกลิ่นหนังจางๆ ส่วนอีกห้าคนที่เหลือถูกจับมัดมือมัดเท้า โยนสุมๆ กันอยู่ตอนหลังที่แสนอบอ้าว มิไยว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นจะมีบาดแผลอยู่เต็มตัว

...ตราบใดที่ไม่ขาดอากาศหายใจตายคารถ คนขับก็ถือว่าตัวเองไม่ผิด

ร่างบางที่อยู่บนเบาะหลังขยับนิดๆ  ก่อนจะเอนลงมาทางสเวนเหมือนอยากหาที่พึ่ง ร่างสูงเจ้าของผมหยักเป็นลอนเคลียบ่าขยับแขนไปโอบไหล่อีกฝ่ายอย่างอ่อนโยน แสงไฟตามรายทางสาดกระทบกับใบหน้านวลที่ซีดเผือดและเปื้อนคราบน้ำตา "ข..ขอโทษ...นะคะ..."

"ช่างเหอะน่า" คนที่ไม่น่าจะใส่ใจความรู้สึกคนอื่นที่สุดตอบกลับทันควัน สเวนเลื่อนมือที่โอบไหล่ขึ้นไปลูบเส้นผมสีเข้มอย่างเบามือ พลางตอบเป็นภาษาอังกฤษ "ไม่มีใครโทษเธอหรอก ไนท์ มันเป็นเหตุสุดวิสัย"

"ถึงอย่างนั้น ผมก็คิดว่าไนท์ควรระวังตัวให้มากขึ้นนะครับ ยังไงมันก็ต้องมาป้วนเปี้ยนเพื่อจะแก้แค้นแน่นอน ...ระหว่างนี้ผมอยากให้ไนท์พกมีดของนิกซ์ไว้นะครับ" ความเป็นห่วงมาในรูปแบบวิชาการจ๋า "ผมไม่แน่ใจนะว่าไอ้คนที่หนีไปจะจำหน้าใครได้บ้าง แต่ลักษณะของไนท์ค่อนข้างโดดเด่น ดังนั้นผมกับสเวนจะมานั่งหน้าโรงเรียนทั้งวันจนกว่าจะเจอตัว ...ไม่ต้องห่วงว่าพวกเราจะเสียงานนะครับ เราทำอาชีพอิสระ แล้วก็ข้อสุดท้าย...

ไนท์รักเด็กผู้หญิงคนนั้นใช่ไหมครับ?"

ทั้งๆ ที่อยู่ในอารมณ์จิตตก แต่ร่างบางก็สะดุ้งสุดตัว ก่อนจะหันหน้าไปทางอื่นทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ...ไม่ได้รู้ตัวว่าน้ำตาไหลลงมาอีกระลอก

...ในเมื่อปกป้องไม่ได้ ก็ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะชอบ...

========

ร่างของเดนมนุษย์ทั้งห้าถูกลำเลียงเข้าในห้องสีขาวที่ปิดทึบและเปิดเครื่องปรับอากาศจนหนาวเยือก สเวนแยกไนท์ไปอีกห้องหนึ่งเพื่อทำแผล แล้วเรียกหุ้นส่วนมาพูดอะไรบางอย่าง แม้อีกฝ่ายจะหน้าซีดปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่เมื่อชายหนุ่มกระซิบบอกถึงที่มาที่ไป ผู้จัดการเกย์ไนท์คลับก็พยักหน้ารับโดยดี

"ไม่ต้องห่วง ผู้หญิงคนนั้นรู้จักตำรวจ" สเวนกล่าวสำทับเพื่อความมั่นใจ

หลังจากคนเอื้ออำนวยสถานที่ออกไปเตรียม 'อุปกรณ์' ที่สเวนขอแล้ว ทั้งสามก็กระจายกำลังคุมเชิงอยู่ในจุดที่หลบหนีได้ง่าย หน่วยวางแผนส่งรู้ราตรีที่ดู(เหมือนจะ)อ่อนแอที่สุดไปยืนหน้าประตู ส่วนตนเองยืนอยู่ใกล้ช่องระบายอากาศ ปล่อยให้สเวนจุดกำยานมารมเหยื่อเล่น ไม่นานสิ่งมีชีวิตที่นอนเค้เก้อยู่บนพื้นก็เริ่มรู้สึกตัว คนที่อยู่ใกล้ที่สุดรีบใช้โอกาสที่หญิงสาวทำทีมองไปทางอื่น ถลันเข้ามาจะทำร้ายตามสัญชาตญาณ ...รู้ราตรีปลดแหวนเงินที่คล้องสายสร้อยออกจากคอ บรรจงสวมลงที่นิ้วกลางขวา พันสายสร้อยกับมือหนึ่งรอบ

แล้วใช้หลังมือตบฉาด ...ทำให้เด็กหนุ่มที่ไม่ทันระวังหน้าหันไปข้างหนึ่ง เปิดช่องให้หญิงสาวที่ดูไร้พิษสงที่สุดขัดขาจนล้มฟาดลงกับพื้น

รู้ราตรีถอดแว่นออก จงใจใช้สายตาเย็นเฉียบกวาดสบไปทีละคน "ถ้าคิดจะหนีอีกล่ะก็ ไม่ใช่แค่นี้แน่ ...หวังว่าจะฟังภาษาคนรู้เรื่องกันนะ จริงไหมโตมร?"

ประโยคสุดท้ายหันไปพูดกับไอ้คนที่เพิ่งซัดคว่ำไปเมื่อครู่นี้ แถมยังตั้งชื่อให้เสร็จสรรพ

"โตมร?" สเวนที่เข้าใจภาษาไทยน้อยกว่าหันมาอย่างงงๆ ในขณะที่มาร์คุสหัวเราะเงียบๆ

"อือ นั่นก็ โคธา อิติ อวชาติ...แล้วก็มหิงส์" รู้ราตรีตอบหน้าตาเฉย หนนี้มาร์คุสหัวเราะแบบไม่มีเสียงจนตัวโยนไปแล้ว

เสียงเคาะประตูดังขึ้นจากด้านหลัง หญิงสาวจัดแจงเตะ 'โตมร' ไปให้พ้นแนวประตู ก่อนจะเปิดให้ผู้จัดการไนท์คลับเดินถือกล่องรูปทรงแปลกๆ เข้ามาด้วยสีหน้าปั้นยาก ด้านหลังมีชายหนุ่มท่าทางกำยำตามมาอีกห้าคน ทุกคนออกจะมีสีหน้าเจื่อนเมื่อได้รู้ว่าต้องทำอะไร แต่ก็ดูจะอารมณ์ดีขึ้นเมื่อสเวนขยิบตาและยิ้มหวานให้ก่อนจะเดินสวนออกจากห้อง มีมาร์คุสเดินรั้งท้าย ชายหนุ่มไม่ลืมจะโบกมือให้อย่างเป็นมิตรจนเกินไป

========

"ตกลง แกไปขอให้เขาทำอะไรให้เรอะ ทำหน้ายังกะกินยาถ่ายกันทุกคนแบบนั้น" สารถีสาวถามขึ้นแหวกความเงียบ สเวนเลิกคิ้วนิดๆ พลางขยับร่างบางที่หลับไปแล้วให้เอนพิงเบาะสบายขึ้น

"ก็...นะ... ไอ้พวกนั้นคงถ่ายสะดวกไปอีกหลายวันล่ะ" ชายหนุ่มเอนตัวไปข้างหน้า กระซิบให้ได้ยินกันสามคน "ฉันบอกให้ข่มขืนมันก่อน ...ใช้ของเทียมนะ สงสารเขา ทีนี้ก็ให้มันพักฟื้น แล้วก็ให้ส่งคนมาลวนลามเป็นกะ ระหว่างนั้นก็ให้เปิดเสียงผู้หญิงหัวเราะ แล้วก็ให้อดนอนสักสามสี่วัน แล้วก็ค่อยถามมันว่าจะทำงานที่คลับหรือมอบตัว..."

"แล้วถ้าขอมอบตัว ตำรวจจะไม่สงสัยเหรอครับว่าไปทำอะไรมาถึงบอบช้ำขนาดนั้น ผมว่าพวกเราทำเกินไปหน่อยแล้ว" มาร์คุสเอ่ยเสียงดุ ซึ่งเท่าที่ผ่านมาไม่เคยมีประวัติว่าได้ผลกับคุณเพื่อนหรือคุณคู่หมั้นที่เคารพ

"ถ้ารออีกสามวัน มันก็คงช้ำน้อยลงแล้วแหละ ...แล้วเรามีนิกซ์ไว้ทำอะไรล่ะ?" เจ้าของความคิดอุตริท่าทางไม่ทุกข์ร้อน

"ฉันเหรอ มีไว้แก้ปัญหาให้ยัยไนท์มันไง" เจ้าของชื่อตอบหน้าตาย

สรุป

- ไนท์ตามพี่ๆ ตัวอันตรายสามหน่อมาเก็บกวาดให้
- นิกซ์ทำเพราะห่วงน้องแบบซึนๆ สเวนอยากหาเรื่องสนุกๆ เล่นและช่วยไนท์ มาร์คุสตกกระไดพลอยโจนตามมา
- มาร์คุสกับสเวนจะไปรออยู่ที่โรงเรียนจนกว่าจะเจอคนที่หนีไปได้
- ไนท์ยอมรับกับตัวเองแล้วว่าชอบเร
- ชะตากรรมของเดนมนุษย์ทั้งห้าคือโดนข่มขืน ลวนลามและให้อดนอน
- (สำหรับคนที่อยากรู้) โตมร-หอกซัด โคธา-ตัวเงินตัวทอง อิติ-จั*ไร อวชาติ-เกิดมาต่ำ มหิงส์-กระบือ...

สุดท้าย ...Diese Ahndung fuer dich, Mittelnacht! แปลว่า การแก้แค้นครั้งนี้เพื่อเธอนะ มิดไนท์ ครับ =w="