เนื้อหาทั้งหมดในบล็อกนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม โรงเรียนลูกบาศก์ ท่านสามารถติดตามรายละเอียดได้ที่ บล็อกหลักของโรงเรียน

1. สถานที่ที่ว่านั้นคือที่ไหน

---> หน้าห้องพยาบาล

2. ช่วงเวลาในตอนนั้น

(ขอให้เป็นช่วงนอกคาบเรียนเพื่อให้อยู่กันแค่สองคน จะเป็นวันเรียนหรือวันหยุด กลางวันหรือกลางคืนก็ได้)

---> ตอนพักเที่ยง

3. และคนนั้นคือใคร

---> พี่ปลา (5136)

4. ทำไมปกติเราถึงไม่ค่อยได้คุยกับคนนั้น

---> ...พี่เขาสนิทกับอาจารย์ห้องพยาบาล

5. แล้วมันเกิดอะไรขึ้นที่นั่น ที่ทำให้มาอยู่ด้วยกันสองต่อสอง (เรื่องย่อที่ยังไม่ต้องพูดถึงความรู้สึก)

---> รีบร้อนเดินผ่านห้องพยาบาล ทำให้สะดุดขาตัวเองจนเซ พอเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นพี่ปลาล้มคุกเข่าอยู่ที่พื้น คาดว่าคงอ่านหนังสือแล้วเดินชนกำแพง...

6. ความรู้สึกของตัวเอง ณ ขณะนั้น (ช่วงแรกของเหตุการณ์)

---> งง เหวอเล็กน้อยถึงปานกลาง โดยเฉพาะตอนที่พี่เขายิ้มให้แบบมองโลกในแง่ดีสุดๆ

7. แล้วเราเห็นเขามีท่าทีอย่างไร ณ ขณะนั้น

---> ทำหน้าประมาณ 'แหะๆ อีกแล้วน้า...' แล้วก็หันมายิ้มให้เหมือนจะบอกว่าไม่เป็นไร

8. เมื่อดูความคิดของเรา บวกกับท่าทีของเขา สถานการณ์นั้นดีหรือเลวร้าย

---> ถือว่าดีในระดับหนึ่ง จะดีกว่านี้มากถ้าเป็นที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่หน้าห้องพยาบาล

9. พอได้อยู่กันสองต่อสอง มีการกระทำอะไรก่อนหน้าที่จะมีการคุยกันครั้งแรกหรือไม่

--->  เก็บหนังสือยื่นให้พี่เขาตามมารยาท

10. สุดท้ายพอทนเงียบไม่ไหวก็คงต้องพูดกันบ้างแหละ ใครเป็นคนเริ่มพูดเป็นคนแรก

--->  พี่ปลา

11. สิ่งที่คนแรกพูดนั้นคือ

--->  "...แหะๆ ขอบใจจ้า" (แล้วก็รับหนังสือไป)

12. แล้วมันทำให้สถานการณ์เปลี่ยนไปหรือไม่

--->  คิดว่าเปลี่ยนนิดหน่อย.. (เผลอยิ้มเจื่อนๆ ตอบไปโดยอัตโนมัติ)

13. เอาล่ะ หลังจากนั้นมีอะไรเกิดขึ้นบ้างนะ (เล่าโดยสรุป หากจะเขียนยาวให้แยกไปอีกเอนทรี่ได้)

---> พยุงพี่ปลาให้ลุกขึ้น แล้วก็ลังเลนิดๆ ว่าจะพาไปถึงห้องพยาบาลดีไหม (ระยะห่างสามก้าว) แต่เพราะมัวแต่ลังเล พี่เขาก็เลยโบกมือบ๊ายบายแล้วเดินเข้าไปเองแล้ว โชคดีไปที่พี่เขาไม่ถือเรื่องที่เสียมารยาท


14. บทสรุปของเหตุการณ์นั้น

--->  เมื่อเห็นว่าพี่ปลาเข้าห้องพยาบาลได้โดยไม่สะดุดธรณีประตูแล้วก็เดินเลี่ยงออกมา

15. แล้วคุณกับเขาก็แยกย้ายกันไป (ส่วนจะไปไหนก็แล้วแต่ว่าเรื่องเป็นอย่างไร)

คุณจากเขาไปด้วยความรู้สึกเช่นไร

--->  โล่ง..นิดๆ...

16. แล้วในใจคุณคิดว่าอีกฝ่ายคิดเช่นไร (ตอบในมุมมองของตัวละครของเราเลย)

--->  อ..เอ่อ.. คงอยากเอาปลาสเตอร์แปะแผลให้เราล่ะมั้ง...


17. หากเวลาผ่านไปจนคุณได้จบการศึกษาหรือไม่ได้ทำงานที่โรงเรียนนี้

พอมานึกย้อนภายหลังจะรู้สึกหรือคิดถึงอย่างไรบ้าง

--->  "พี่ปลา..? คนที่คุยกันครั้งแรกที่หน้าห้องพยาบาลสินะ..."

18. ในอนาคตคุณอยากกลับมาเยี่ยมโรงเรียนในอนาคตหรือไม่ (ไม่ว่าจะเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้หรือไม่)

--->  อยากกลับมาเป็นครูสอนที่นี่ค่ะ (ยิ้ม)

 

 

หากคุณได้กลับมาที่โรงเรียนลูกบาศก์อีกครั้งใน   10     ปีข้างหน้า

(เป็น IS จนกว่าอีกฝ่ายจะยืนยัน หรือไม่มีการตอบรับ)


(ระบุปีในช่องว่าง)

 

19. ถ้าได้เดินไปยังที่ต่าง ๆ ในโรงเรียน คุณจะไปสถานที่ในความทรงจำเป็นแห่งที่เท่าไหร่

--->  คงจะเป็นที่ท้ายๆ หรือแค่เดินผ่านเฉยๆ เพื่อไปที่อื่น


20. ทำไมถึงเลือกเช่นนั้น

--->  ...ถึงตอนนั้นจะไม่มีปัญหากับห้องพยาบาลแล้ว แต่ก็ไม่ค่อยชอบอยู่ดีล่ะค่ะ


21. เอาล่ะ พอได้กลับมายืนในสถานที่แห่งความทรงจำนั้น คุณจะรู้สึกอย่างไร

--->  มองไปที่กำแพงแล้วยิ้มนิดๆ


22. อยากจะทำอะไรเมื่ออยู่ตรงนั้น (หากไม่มีให้ตอบว่ายืนเฉยๆ) 

--->  เดินผ่านไปเหมือนกับปกติ

 

ต่อไปนี้เป็นห้วงความคิดของคุณ...

หากคุณลองจินตนาการว่า ในขณะที่คุณกำลังอยู่ในสถานที่แห่งนี้

แล้วอยู่ ๆ คนนั้นก็ได้เดินเข้ามายังที่นี่จริง ๆ


23. เขาจะมาอย่างไรด้วยภาพลักษณ์เช่นใด (ท่าทาง การแต่งกาย และอื่นๆที่คุณเห็น)

--->  ชุดพยาบาลและกล่องปฐมพยาบาลกล่องใหญ่

24. ในตอนนั้น คุณรู้สึกอย่างไร

---> ...เหมาะดีจัง

25. คำแรกที่คุณจะพูดออกไปคืออะไร (หากพูดไม่ออกก็ระบุด้วย)

---> "..อ..เอ่อ.. สวัสดีค่ะ"

 

...

สุดท้ายมันก็เป็นแค่ความคิดในใจของคุณ

หรือเขาจะมาจริง ๆ กันนะ


26. เรื่องราวในช่วงสุดท้ายเป็นเช่นไร เล่ามาได้เลย

---> แยกย้ายกันไปและแทบไม่ได้คุยกันอีก แต่ก็ถือว่าเป็นมิตรกันในระดับหนึ่ง

 

 

 

27. สุดท้ายนี้

ทวนคำตอบกันอีกรอบ

สถานที่ในความทรงจำในโรงเรียนลูกบาศก์ของคุณคือ...

--->  หน้าห้องพยาบาล

ซึ่งเป็นที่ซึ่งคุณมีความทรงจำร่วมกับ... 

--->  พี่ปลา

ด้วยความรู้สึก...

---> งงๆ เหวอๆ ...คิดในใจว่าพี่คนนี้มองโลกในแง่ดีจัง

 

28. ประโยคส่งท้ายของเรื่องนี้คือ

---> ถ้าพบกันอีกล่ะก็ ขอเป็นที่อื่นนะคะ...จะลองชวนคุยดูสักครั้ง

 

 

- จบ -

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

สาวแว่นและชุดพยาบาล ความคิดดีมากน้องไนท์cry


/โดนสกายคิก
เอ้อ เข้าใจเล่นฉากกับปมในใจดีนะครับ
ถึงจะจบแค่นี้ หรือจะสานต่อในอนาคต
แต่มันก็เป็นอีกสถานที่หนึ่ง และอีกคนหนึ่งที่ผ่านชีวิตเนอะconfused smile

ส่วนเม้นต์ธี...อืมopen-mounthed smile

#2 By โคค่อน on 2009-09-03 22:56

โห...ธี...แบบว่า เจอของโปรดเลยสินะ...

จะว่าไปแล้วปลาก็หายไปนานแล้วนะเนี่ย มีคนหยิบมาเขียนถึง เจ้าตัวต้องดีใจแน่ๆเลย

#3 By irindel on 2009-09-04 01:27

ห้องพยาบาล คือสิ่งที่ไม่ชอบสินะ
แต่กลับมีความทรงจำดีๆ กับห้องพยาบาล อยู่เสมอ

เชื่อว่า น้องมิดไนท์ ต้องเป็นแม่พิมพ์ ที่ดีได้
big smile

#4 By elites on 2009-09-14 02:31