เนื้อหาทั้งหมดในบล็อกนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม โรงเรียนลูกบาศก์ ท่านสามารถติดตามรายละเอียดได้ที่ บล็อกหลักของโรงเรียน

[IS/FA] คำสัญญา...

posted on 22 Jun 2009 20:24 by whitehamster

"...ข้าอาจไม่ได้เคียงข้างเจ้าในแสงสว่าง แต่ข้าสัญญาว่า ในความมืด...เจ้าจะไม่มีวันหลงทาง"

เสียงหวานนั้นผะแผ่วนัก ...มือที่เย็นเยียบโอบร่างบอบบางไว้หลวมๆ หากสร้างความอบอุ่นขึ้นได้อย่างน่าประหลาด เนิ่นนานเหลือเกิน ก่อนเจ้าของความเย็นที่อบอุ่นนั้นจะผละไป

"เดี๋ยว!! เดี๋ยวค่ะ!!" เด็กสาวผวาเข้าคว้าชายเสื้อคลุมของอีกฝ่ายไว้จนเซถลาเกือบล้ม ร่างสูงกว่าชะงัก ก่อนจะหันกลับมาทันรวบร่างของเธอไว้ในอ้อมกอดอีกครั้ง เจ้าของร่างบางช้อนสายตาขึ้นมอง เห็นเพียงเสี้ยวใบหน้าที่ขาวเผือดดูอมทุกข์ และรอยแผลเป็นจางๆ ที่พาดผ่านโหนกแก้ม ก่อนริมฝีปากนุ่มแต่ซีดจัดจะประทับลงบนหน้าผาก..พร้อมๆ กับพยุงร่างของเธอให้ยืนได้อีกครั้ง

...นั่นมันเป็นเรื่องเมื่อนานมาแล้ว... รดาหลับตาลง ยกมือขึ้นกอดร่างเปรอะเปื้อนของตนเองเพื่อให้คลายความหนาว สายลมชอนไชเข้าไปตามเนื้อผ้าที่ขาดวิ่น กรีดบาดผิวไปทั่วร่าง กลิ่นฝนคละคลุ้งอยู่ในอากาศ...อีกไม่นานฝนคงตก ดวงตาหลังกรอบแว่นเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า โลกทั้งโลกกำลังถูกสีเทาเข้าครอบงำ

...ในเวลาแบบนี้ ทำไมท่านไม่มา... เด็กสาวพร่ำกระซิบอย่างเจ็บปวด ...ใจร้ายเหลือเกิน...ท่านบอกว่าจะนำทางข้าในความมืดไม่ใช่หรือ...

ดวงจิตประหวัดไปถึงเรื่องราวที่เพิ่งผ่านพ้น ร่างบางทรุดลงบนพื้นดิน พลางซบหน้าลงอย่างอ่อนแรง ทรมานจนน้ำตาไหลย้อนเข้าไปในอก มือเล็กบางกำแน่น กระชากเอาหญ้าต้นน้อยจนใบขาดคามือ

...ทำไมท่านไม่มา...

ความรู้สึกขยะแขยงตนเองกลับมาอีกครั้ง มันฉุดเธอให้จมดิ่งลงไปในความว่างเปล่า ...เสื้อผ้าถูกฉีกกระชากออกทีละชิ้น และเพื่อนที่ต้องเจ็บเพราะเธอ ...ไม่ได้ทำลายก็เหมือนทำลาย...

พลันสัมผัสเย็นกว่าปกติก็โอบกอดจากด้านหลัง มือขาวเผือดประคองร่างของเธอให้ทรงกายขึ้นนั่ง ก่อนจะรวบเธอเข้าไปในอ้อมแขน ปลายนิ้วเรียวแตะเปลือกตาให้ปิดลง แล้วสัมผัสนุ่มจัดก็ประทับตามลงมา ...ความอ่อนโยนของสตรีที่ทำให้เด็กสาวทั้งยินดีและเจ็บปวดไปพร้อมๆ กัน... ร่างบางสะอื้นกระซิก ก่อนหยดน้ำตาร้อนๆ จะร่วงพรูตามลงมาอย่างไม่อาจกลั้น

มือที่ทั้งอุ่นและเย็นไล้ไปตามความโค้งมนของโครงหน้า ปาดเช็ดหยดน้ำและคราบดินที่หลงเหลืออย่างไม่รังเกียจ ...ไม่มีคำปลอบโยนอื่นใด หากถ้อยคำเมื่อนานมาแล้วยังดังก้องอยู่ในความทรงจำของเธอ

"...ข้าสัญญา...ในความมืด...เจ้าจะไม่มีวันหลงทาง..."

=========

อัพหนีความจริง...อีกแล้วละครับ  *โดนตบตี*

สักวัน ไนท์จะได้พูดประโยคนี้ในเอ็มเอสไหมน้า...

อ้อ แถมสี่ช่องจบเห่อีกสักหน่อยนะครับ

ไว้ว่างๆ ผมจะทำสถิติคนที่พูดคำว่า "ไปห้องพยาบาลไหม" กับไนท์มากที่สุดมาให้ดูเล่นนะครับ 5555 (หรือใครที่พูดแล้วแต่ผมไม่ได้เขียนในนี้ ก็โพสบอกได้นะครับ ฮา...)

ปล. เป็นแผลที่ลิ้นครับ เจ็บจัง TwT

ปปล. พี่นะฟื้นแล้ว เย้~

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ไม่แน่ อาจจะมีมากกว่านี้ก็ได้นะ ที่ถามเนี่ย (ฮา)
อา...เราชอบงานเขียนแบบหนึ่งจัง TvT อ่านแล้วขนลุก

#1 By NAMELESS on 2009-06-22 20:36

อูอา หนูไนท์น่าสงสาร

สี่ช่องอันสุดท้ายแอบน่ารัก

แอร๊ยยยยย

#2 By White on 2009-06-22 22:32