ปิศาจของพระเจ้า

...ถ้าหากโลกนี้เป็นสีเทา คงมีแต่ตัวเราที่เป็นสีดำ...



วันที่ 11 พฤษภาคม 2552


เปิดเทอมมาได้หนึ่งอาทิตย์แล้ว


คนในห้องสนิทกันมากขึ้น พักนี้ที่นั่งหลังห้องก็เลยออกจะเป็น...แหล่งซ่องสุม ประเภทหนึ่ง แบบที่มีวริษฐ์กับอารุจมานั่งเล่นเกมด้วยกันตอนพัก แล้วไปๆ มาๆ สองคนนั้นก็ชวนศศิธรมาเล่นด้วยกันเสียเลย บางทีเราก็อดจะหันไปมองไม่ได้เหมือนกัน ดูท่าทางพวกนั้นสนุกกันดี


ภาพที่เด็กผู้ชายสองคนแย่งกันเล่นเกมกด (รึเปล่านะ?) แล้วก็เด็กผู้หญิงข้างๆ ที่หันเก้าอี้ไปหา นั่งมองอย่างสนุกสนานนั่น... ไม่รู้สิ


อิจฉาดีไหมนะ?


มีอยู่ครั้งหนึ่ง เราหันมามองนานไปหน่อย วริษฐ์ก็เลยเงยหน้าขึ้นมาแล้วก็ยิ้ม เราก็งงๆ แล้วก็นึกได้ว่ากำลังเสียมารยาท ก็เลยรีบหันกลับไปแล้วก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ (ไม่มีมารยาทเอาซะเลย)


แต่จะว่าไป วริษฐ์นี่เป็นคนแปลกนะ ดูเหมือนจะเข้ากันได้กับทุกคน แถมยังไม่ทำหน้าแปลกๆ เวลาเห็นหน้าเราด้วย รู้สึกได้เลยล่ะว่าจริงใจ ถ้าเป็นผู้หญิงก็ดีน่ะสิ


--------------------------------------------


สรุป :

-ไนท์เขียนไดอารี่
-เพื่อนๆ ในห้องเริ่มสนิทกันแล้ว
-ไนท์รู้สึกว่าว่านเป็นคนดี

จาก ผปค. :

ตอนนี้สั้นจริงๆ แต่ไดอารี่ก็น่าจะประมาณนี้ละมั้งครับ ...รอผปค. ว่านมาสานต่อละนะ